Θοδωρής Βουτσικάκης Ο πρίγκηπας της Καλαμαριάς και η καριέρα του στο τραγούδι
Γεννήθηκε στην Καλαμαριά το 1988.
Εκεί όπου η θάλασσα δεν είναι απλώς τοπίο αλλά μνήμη, ανάσα και χαρακτήρας. Σε αυτή τη γειτονιά της Θεσσαλονίκης μεγάλωσε ο Θοδωρής Βουτσικάκης, ένα παιδί με βλέμμα ήσυχο και όνειρα που από νωρίς έμοιαζαν να ζητούν χώρο για να απλωθούν.
Από τα μαθητικά του χρόνια στο 1ο Γυμνάσιο – Λύκειο Καλαμαριάς που μέσα από τις σχολικές χορωδίες ξεκίνησε η αγάπη του για την μουσική,μέχρι τις σπουδές του στη Μονωδία, τη Νομική και το μουσικό θέατρο, η πορεία του δεν υπήρξε ποτέ μονοδιάστατη. Αντίθετα, χτίστηκε όπως χτίζονται οι ουσιαστικοί καλλιτέχνες: με υπομονή, παιδεία, εσωτερική πειθαρχία και βαθύ σεβασμό στην τέχνη. Υπότροφος του Ι.Κ.Υ., μαθητής της Θάλειας Μαυρίδου, μέλος θεατρικών εργαστηρίων, ο Θοδωρής έμαθε να συνδυάζει τη γνώση με το συναίσθημα και τη φωνή με το ήθος.
Ξεχώρισε όχι μόνο για το εύρος των συνεργασιών του, από τον Σταύρο Ξαρχάκο και τον Χρήστο Λεοντή έως τη Μαρία Φαραντούρη και τον Μάριο Φραγκούλη, αλλά κυρίως για τον μοναδικό τρόπο ερμηνείας του. Έναν τρόπο λιτό και βαθύ, που δεν επιδεικνύεται αλλά αποκαλύπτεται. Στο μουσικό θέατρο άφησε ισχυρό αποτύπωμα, από τον «Dorian Gray» έως τον «Αριστοτέλη» στη rock opera Alexander the Great και τον εμβληματικό «Ερωτόκριτο» της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, όπου συγκίνησε κοινό και κριτικούς.
Η «Αισθηματική ηλικία», η πρώτη προσωπική του δισκογραφική δουλειά, δεν υπήρξε απλώς ένα ξεκίνημα, αλλά μια δήλωση καλλιτεχνικής ταυτότητας. Μια φωνή ώριμη, γεμάτη εσωτερικό φως, που συνομιλεί με την παράδοση χωρίς να εγκλωβίζεται σε αυτή. Η μακρόχρονη και ουσιαστική συνεργασία του με τη Λίνα Νικολακοπούλου άνοιξε τον δρόμο για τη μεγάλη προσωπική του περιοδεία και κορυφώθηκε με τη σπουδαία σύμπραξη με τον βραβευμένο με Oscar Nicola Piovani, χαρίζοντας στο ελληνικό κοινό τραγούδια που έγιναν συλλογικό βίωμα. «Είναι όμορφη η ζωή», τραγούδησε ο κόσμος, και το πίστεψε.
Η ευγένεια του Θοδωρή Βουτσικάκη σπανίζει. Δεν είναι επιτηδευμένη, αλλά βαθιά ριζωμένη. Όπως και η σχέση του με την Καλαμαριά, που δεν λειτουργεί ως απλή καταγωγή, αλλά ως εσωτερικό σημείο αναφοράς. Εκεί έμαθε να ακούει, να παρατηρεί, να σέβεται τον χρόνο και τη σιωπή. Ίσως γι' αυτό η φωνή του δεν βιάζεται ποτέ. Ξέρει πότε να έρθει, πότε να σταθεί και πότε να φύγει, αφήνοντας πίσω της ένα ίχνος συγκίνησης.
Ο Θοδωρής Βουτσικάκης δεν είναι απλώς ένας σπουδαίος ερμηνευτής. Είναι ένας σύγχρονος πρίγκηπας της Καλαμαριάς. Όχι από αυτούς που φορούν στέμματα, αλλά από εκείνους που κουβαλούν μέσα τους έναν ολόκληρο κόσμο και τον προσφέρουν απλόχερα, με φωνή καθαρή και καρδιά ανοιχτή.