Στόχος μίσους έγινε το γήπεδο του Απόλλωνα Καλαμαριάς

Δεν πρόκειται για ένα απλό γκράφιτι.
Δεν πρόκειται για έναν τοίχο με χρώματα.

Η βεβήλωση του έργου που απεικόνιζε το έμβλημα του συλλόγου και το πρόσωπο του ιδρυτή και πρώτου προέδρου του Απόλλωνα Καλαμαριάς, Εμμανουήλ Μαγιόπουλου, είναι μια επίθεση στην ίδια την ψυχή της ομάδας. Είναι μια προσπάθεια να σβηστεί η μνήμη, η ιστορία, η ταυτότητα.

Με αρρωστημένο και νοσηρό τρόπο σκέψης, κάποιοι ανεγκέφαλοι θεώρησαν ότι μπορούν να εκφράσουν το μίσος τους όχι μόνο πάνω σε έναν τοίχο, αλλά πάνω σε σύμβολα. Έφτασαν μέχρι το γήπεδο του Απόλλωνα Καλαμαριάς, έναν χώρο φορτισμένο με ιστορία, προσφυγιά και αξιοπρέπεια, για να επιτεθούν σε ό,τι αυτός εκπροσωπεί.

Το πιο ανατριχιαστικό όμως είναι πως δεν δίστασαν να βεβηλώσουν ούτε το γκράφιτι που είναι αφιερωμένο στον αδικοχαμένο φίλαθλο Άλκη Καμπανό. Ένα έργο μνήμης. Ένα έργο που δεν ανήκει σε καμία ομάδα, αλλά σε ολόκληρη την κοινωνία. Εκεί, το μίσος ξεπέρασε κάθε όριο και αποκάλυψε το πραγματικό του πρόσωπο.

Η περιοχή γύρω από το γήπεδο του Απόλλωνα είναι εδώ και δεκαετίες ένας ζωντανός καμβάς. Τα γκράφιτι δεν είναι βανδαλισμός. Είναι μορφή τέχνης, έκφρασης, μνήμης και πολιτισμού. Είναι η φωνή των δρόμων, η ιστορία γραμμένη με χρώμα. Και αυτή η παράδοση δεν θα σβηστεί με κουβάδες μπογιάς και πράξεις ντροπής.

Οι φωτογραφίες της βεβήλωσης δημοσιεύτηκαν στα social media από τους Απολλωνιστές, όχι για να διχάσουν, αλλά για να δείξουν. Για να θυμίσουν ότι ο αθλητισμός δεν είναι πεδίο μίσους, αλλά χώρος μνήμης, σεβασμού και συνύπαρξης.

Ο Απόλλων έχει περάσει προσφυγιά, ξεριζωμό, διωγμούς. Έμαθε να στέκεται όρθιος. Και θα συνεχίσει.
Γιατί η ιστορία δεν σβήνεται.
Γιατί η μνήμη δεν βεβηλώνεται.
Και γιατί η ψυχή αυτής της ομάδας είναι πιο δυνατή από το σκοτάδι που κάποιοι κουβαλούν μέσα του.