Όταν ένας μισθός δεν φτάνει: Η κανονικότητα της διπλής εργασίας

Γράφει η Όλγα Νεράντζη

Στην Ελλάδα του σήμερα, η δεύτερη δουλειά δεν είναι πλέον επιλογή, αλλά αναγκαιότητα. Όποιος ζει σε ενοίκιο, έχει παιδιά ή αντιμετωπίζει τις συνεχείς αυξήσεις στο ρεύμα, στα τρόφιμα και στα βασικά έξοδα, ξέρει καλά ότι ένας μισθός δεν φτάνει για να καλύψει τις ανάγκες της οικογένειας.

Η διπλή εργασία γίνεται κομμάτι της καθημερινότητας. Κάθε επιπλέον ώρα στο δεύτερο μεροκάματο σημαίνει λιγότερος χρόνος για ύπνο, λιγότερη επαφή με τα παιδιά, λιγότερες στιγμές στο σπίτι που θα έπρεπε να είναι χώρος ξεκούρασης και ασφάλειας. Και εδώ αναρωτιέται κανείς: πότε θα δει ο εργαζόμενος τα παιδιά του; Πότε θα δει το σπίτι του; Γιατί η κυβέρνηση δεν επεμβαίνει για να λύσει ένα πρόβλημα που αφορά την ίδια την επιβίωση των πολιτών και όχι κάποια πολυτέλεια ή εγωισμό;

Η καθημερινότητα για όσους αναγκάζονται σε δεύτερη δουλειά είναι ένας αδιάκοπος αγώνας. Η κούραση γίνεται μόνιμος σύντροφος και η αίσθηση ότι ποτέ δεν φτάνουν τα χρήματα είναι διαρκής. Η διπλή εργασία δεν είναι πια προσωρινή λύση, αλλά αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής, που δείχνει με τραγικό τρόπο τις ανισότητες και τις δυσκολίες της σύγχρονης ελληνικής κοινωνίας.